Białe lwy :D

• iały lew to gatunek, u którego brak w skórze pigmentu. Tych rzadkich zwierząt na świecie zostało tylko 70. Są zagrożone wyginięciem, dlatego należy chronić te rzadkie lwy!

  

  Białe lwy to jedne z najrzadszych i najbardziej tajemniczych zwierząt na naszej planecie. Nie różnią sie co prawda pod względem budowy, zachowania i sposobów odżywiania od pozostałych przedstawicieli tego gatunku, charakteryzują się jednak niezwykłym kolorem na skutek dziwnej anomalii w ich genie recesywnym. Na świecie żyje jedynie siedemdziesiąt tych tajemniczych kotów pochodzących z Rezerwatu Przyrody Timbavati w Afryce Południowej. Białego Lwa kojarzy się z powodeniem i obfitością, a jego obecnośc uważana jest za dar Boga. Te tajemnicze zwierzęta są otaczane czcią przez miejscową ludność. Ich biała sierśc reprezentuje dobro obecne w każdym stworzeniu.

  

  Doniesienia o istnieniu białych lwów na terenie Afryki były znane od stuleci. Wobec braku namacalnych dowodów były przez długi czas uważane za wytwór wierzeń, legend czy mitów. Obecnie wiadomo, że oprócz spotykanych osobników albinotycznych wśród lwów zdarzają się przypadki naturalnego, całkowicie białego ubarwienia. Jest to spowodowane działaniem genu recesywnego występującego u obojga rodziców, co zdarza się bardzo rzadko.
  Pierwszy udokumentowany przypadek napotkania białego lwa pochodzi z 1928 roku. Kolejne przypadki odnotowano w latach 40. i 50. XX w. W 1975 w przylegającym do Parku Krugera prywatnym rezerwacie Timbavati znaleziono miot złożony z dwóch całkowicie białych (samiec i samica) i jednego normalnie ubarwionego lwiątka (samica). Białe lwiątka zaliczane do podgatunku Panthera leo krugeri zostały przewiezione do ogrodu zoologicznego w Pretorii.
  Białe lwiątka, w przeciwieństwie do normalnie ubarwionych, nie mają cętek na skórze, rodzą się niemal całkowicie białe. Z wiekiem ich futro ciemnieje nabierając koloru kości słoniowej lub kremowego. W ogrodach zoologicznych zdarzają się również przypadki narodzin lwiątek o nietypowo jasnym ubarwieniu zbliżonym do białego.
  Wszystkie z dotychczas poznanych białych lwów występujących w warunkach naturalnych pochodzą z okolic Parku Krugera. Pozostałe prawdopodobnie zostały wybite przez człowieka. Żądni myśliwskich trofeów turyści gotowi są zapłacić wysoką cenę za możliwość zabicia białego lwa.
  Większość żyjących współcześnie białych lwów została uzyskana w niewoli poprzez celowe kojarzenie par osobników posiadających odpowiedzialny za takie ubarwienie gen. Badacze uważają, że osobniki hodowane w ogrodach zoologicznych pochodzą z co najmniej trzech różnych linii genetycznych, co daje szanse na odtworzenie większej populacji.

  

  

  
  

• Tryb życia

  Lwy jako jedyne kotowate żyją w grupach rodzinnych. Stado składa się z 3-30 osobników - spokrewnionych samic, ich potomstwa obojga płci i kilku niespokrewnionych samców, których głównym zadaniem jest obrona terytorium i zapładnianie samic. Odnotowano tylko dwa przypadki obecności niespokrewnionych samic w stadzie W stadzie może być jeden samiec (typowe dla populacji z Tsavo) lub koalicja 2-4 samców. Większość stad liczy od 2 do 12 dorosłych osobników. Wielkość, liczba i zagęszczenie stad są uzależnione od dostępności pokarmu oraz liczebności lwów na danym obszarze.

  Każde stado ma swoją własną hierarchię, w której najsłabszy samiec ma rangę wyższą od samic. Samce stale rywalizują o przywództwo nad stadem z innymi lwami i rzadko zdarza się, by samiec lwa żył w jednym stadzie dłużej niż 3 lata. Jeśli przewodzący samiec zostanie pokonany przez innego, odchodzi od stada i z reguły już nigdy do niego nie wraca.

  Młode samice zwykle pozostają w stadzie na stałe, młode samce opuszczają stado po osiągnięciu dojrzałości płciowej.

  Wyjaśnieniem stadnego - nietypowego dla kotowatych - trybu życia mogą być dwie przyczyny: zwiększenie skuteczności pozyskiwania pokarmu oraz zwiększenie przeżywalności młodych. Większa skuteczność polowania w stadzie została wielokrotnie potwierdzona obserwacjami. Badacze podnoszą jednak argument, że w większym stadzie zdobycz dzielona jest pomiędzy wielu osobników. Mniejsza skuteczność lwa polującego samotnie nagradzana jest natomiast większą porcją posiłku, jaka mu pozostaje bez konieczności dzielenia się ze współbiesiadnikami. Wprawdzie większość lwów żyje w stadach, ale samotniczy tryb życia nie jest u nich rzadkością. Poza tym lwy (zarówno samce jak i samice) oddalają się czasem od stada, aby zapolować samotnie, co sugeruje, że wspólne polowania nie są najmocniejszym czynnikiem wzmacniającym relacje socjalne tych zwierząt.

  W trakcie wieloletnich obserwacji lwów w Serengeti badacze stwierdzili, że największą przeżywalność młodych uzyskują stada, w których są co najmniej trzy współpracujące ze sobą lwice. Jedna lub dwie samice nie są w stanie uchronić młodych przed nowym samcem, którego pojawienie się w stadzie zagraża lwiątkom - lub przed drapieżnikami, kiedy samice oddaliły się w poszukiwaniu zdobyczy. Lwice wspólnie opiekują się wszystkimi młodymi ze stada, natomiast samiec chroniący terytorium i samic chroni jedynie swoje młode.

  W obronie stada przed intruzami lwice stają razem z samcami. Najsilniejsze samce występują do przodu, a reszta stada staje za nimi.
  Większość czasu spędzają odpoczywając - do 20 godzin w ciągu doby.

  Na terenach otwartych lwy najczęściej polują w nocy. Tam, gdzie są wysokie trawy lub gęste krzewy polowania zdarzają się również w ciągu dnia. Samce rzadko uczestniczą w polowaniach. Przyłączają się do łowów na dużego zwierza, takiego jak bawoły. Wówczas siła samca jest niezbędna do przytrzymania, a następnie powalenia ofiary ataku. Samice zwykle polują stadnie. Badania przeprowadzone przez G. Schallera w 1972 roku w Parku Narodowym Serengeti wykazały, że lwy mają dwukrotnie więcej szans na złapanie ofiary, gdy polują w grupie niż samotnie (17% szans ma samica polująca pojedynczo, a 30% jeśli polują dwie). Kilka samic chętnie współpracuje ze sobą na polowaniu. Podczas polowania rozpraszają się na rozległym obszarze. Część z nich czeka, aż pozostałe nagonią zdobycz w ich stronę, wtedy zaczyna się atak.
  Skuteczność ataków zależy od zdobyczy, pory dnia, rodzaju terenu oraz umiejętności współpracy w stadzie. W przypadku gazel skuteczność polowania wynosi ok. 14%, gnu i zebr 38% a guźców 48%. Polowanie nocne charakteryzuje się 33% skutecznością, dzienne 21%. Na otwartych przestrzeniach (sawanna), gdzie ofiara ma sprzyjające warunki do ucieczki, skuteczność polowania zależy głównie od umiejętności współpracy pomiędzy osobnikami stada. Przeciętnie tylko 12 procent takich polowań kończy się sukcesem, a w buszu 41 procent. W zależności od terenu, upodobań oraz sposobu obrony stosowanego przez ofiarę lwy używają różnych technik łowieckich.
  Podstawowa technika polega na spłoszeniu ofiary i zagonieniu jej do pułapki. Młode lwy kierują upatrzoną zdobycz ku ukrytym w krzakach lub w trawie bardziej doświadczonym osobnikom, które powalają zwierzę. Lwy zabijają, przewracając ofiarę na ziemię i dusząc ją, trzymając zwierzę za pysk lub zaciskając zęby na gardle. Jeśli samica jest zmuszona polować samotnie podkrada się do ofiary na ile to jest możliwe, zwykle na odległość 30 m lub bliżej. Większość ssaków kopytnych potrafi biegać szybciej niż lwy.
  Lwy często wykorzystując przewagę liczebną odbierają zdobycz innym drapieżnikom - gepardom, hienom, lampartom i likaonom. Upolowaną lub zdobytą zwierzyną posila się całe stado, a ponieważ każdy lew stara się zjeść jak najwięcej dochodzi między nimi do utarczek. Najsilniejszy lew zjada najwięcej, po nim pozostałe samce, później samice, a na końcu młode. Dzienne zapotrzebowanie pokarmowe dorosłego samca sięga 7 kg, a samicy 5 kg mięsa.

  Rozród

  Lwy rozmnażają się przez cały rok. Gdy samica wchodzi w ruję, jej gruczoły zaczynają wydzielać intensywną woń. Samiec wyczuwa ją węchem, w czym pomaga mu narząd Jacobsona. Samica wybiera partnera spośród dorosłych lwów ze stada, a następnie oddala się z nim na kilka dni. Przez ten czas para kopuluje kilkadziesiąt razy dziennie, w przerwach liżąc się i łasząc do siebie.
  Podczas samej kopulacji samica leży, a samiec kuca nad nią przytrzymując partnerkę zębami za kark.

  Młode rodzą się w liczbie od 1 do 6 (w większości przypadków od 1 do 4) po ciąży trwającej 100-114 dni. Nowo narodzone lwiątka mają cętki. Ważą od 1 do 2 kg. Młodymi opiekuje się całe stado. Często, gdy lwice ruszają na polowanie, lwiątka pozostają pod opieką jednej lub dwóch "ciotek", które troszczą się o nie do powrotu matek. Jest to zachowanie unikalne w rodzinie kotowatych.

  Tylko jedno na pięć lwiątek osiąga dojrzałość. Młodym zagrażają drapieżniki, takie jak hieny, czy lamparty, choroby, a także samce własnego gatunku, gdyż po objęciu przywództwa nad stadem lew zabija młode swego poprzednika, by samice szybciej mogły wejść w ruję i urodzić jego potomstwo. Najmniejszą śmiertelność wśród młodych uzyskują samice rodzące w zbliżonym czasie, wspólnie opiekujące się młodymi i wspólnie je karmiące.

  Obserwatorzy zauważyli, że zarówno u samców jak i samic mogą występować zachowania homoseksualne.

  

  

  

  Inne informacje i ciekawostki

  
  

  Lew w niewoli: Na długo przed powstaniem pierwszych ogrodów zoologicznych dzikie zwierzęta były trzymane w prywatnych menażeriach. Początkowo były wykorzystywane do pokazowych walk i dla podnoszenia prestiżu swoich właścicieli. Z czasem trafiły do cyrków i ogrodów zoologicznych. Nadal jeszcze są trzymane w prywatnych posesjach, a nawet w mieszkaniach.

  

  Walki lwów: Publiczne walki zwierząt były organizowane przez ludzi od starożytnych czasów. Szukając odpowiedzi na pytanie, który z gatunków jest najsilniejszy, dla przyciągnięcia uwagi tłumów oraz dla pieniędzy już w starożytnych amfiteatrach dzikie zwierzęta były wystawiane do walki przeciwko sobie, przeciw psom bojowym lub ludziom. W takich przedstawieniach nie mogło zabraknąć króla zwierząt. Zachowane opisy organizowanych walk lwów z psami pochodzą z 1610 (Anglia), 1790 i 1791 (Wiedeń) oraz 1825 (Warwick, Anglia) roku. Ta - zyskująca coraz większą popularność - forma rozrywki została powstrzymana w Anglii w 1835 powołanym przez angielski parlament tzw. Humane Act.

  Ogrody zoologiczne: W 1752 roku w Wiedniu powstał Tiergarten Schönbrunn Zoo Vienna - pierwszy ogród zoologiczny. Wkrótce lwy stały się atrakcją większości podobnych placówek powstających na całym świecie. Obecnie w ogrodach zoologicznych prowadzone są planowe hodowle zmierzające do zachowania zagrożonego gatunku.

  A oto białe cuda ;)

  

  

  

   

   

Gepardy ..

Ciało geparda jest smukłe i muskularne z długimi nogami, mimo iż wygląda na wątłego i delikatnego. Klatka piersiowa jest obszerna, a talia wąska. Ma małą głowę i krótki pysk, wysoko umieszczone oczy, duże nozdrza i małe okrągłe uszy. Jako jedyny z kotowatych nie potrafi chować pazurów. Futro geparda jest płowe z okrągłymi czarnymi plamkami i czarnymi liniami po bokach pyska. Dorosły samce ważą przeciętnie 38-58 kg z kolei samice 30-42 kg. Długość ciała wynosi od 112 do 135 cm, podczas gdy ogon mierzy do 84 cm. Samce są przeważnie większe niż samice, mają także nieco większą głowę i muskularniejsze ciało. Gepard jest nietypowym członkiem rodziny kotowatych (Felidae), który poluje polegając raczej na swoim wzroku i szybkości, niż z ukrycia. Jest najszybszym zwierzęciem lądowym i na krótkich dystansach może osiągnąć prędkość do 113 km/h. Gepardy są jedynymi wielkimi kotami, które nie ryczą a wydają inne dźwięki. Potrafią ćwierkać, szczekać, syczeć, mruczeć, miauczeć i rechotać .. :D
.

Zwierzaczki :D

Cześć :D



Dziś opowiem wam o paru zwierzętach które kocham :D Czyli psach, koniach i kotach :D Kotki : ja osobiście mam jedną kotkę i bardzoo ją kocham :D Jest czarno Biała i kochana .. Na koniec zobaczycie jej zdjęcia :) Jest dużo ras kotów.. Dużo ras jest ,,gołych" np. tak jak sfinks :D Psy : mam jedną suczkę .. Jest ich dużo .. Wszystkie rasy mają zalety .. I ostatnie :konie :D Jest ich dużo lecz ja nie mam konia :P Są szybkie .. Wyróżniamy : pociągowe i wyścigowe .. To tyle :P  Jutro dodam jeszcze parę rzeczy :D Pa pa :D

O Tinie

Hejka :*




Dziś postaram opowiedzieć Wam o moim psiaku :D Ma na imię Tina i jest bardzo szalona ... Jest mieszanką kaukaza . Umie nie wiele co prawda ale i tak ją kocham <3 Komendy które umie Tina : siad, łapa ,waruj :P Tylko tyle .. Mam ją do szczeniaka. Historia Tiny : Pewnego dnia mojego brata suczka się oszczeniła .. Miała chyba 10 szczeniaków . Gdy podrosły musieliśmy je powydawać .. Nie byłam za bardzo szczęśliwa z tego powodu ale 10 szczeniaków trzymać nie mogłam .. Gdy przed ostatni psiak znalazł właściciela chciałam zostawić ostatnią suczkę. Rodzice się najpierw nie zgadzali ,ale zaczęłam ich tak męczyć ,że się zgodzili. Mój kuzyn wymyślił do niej imię Tina i tak zostało ... Do dziś ją mam i kocham <3 Ona dla mnie jest wspaniała :D

                                                                         KONIEC ....

Na Dzień Dobry :)

Hej słoneczka :)


Mam na imię Kalina i mam 11 lat. To jest mój pierwszy blog, więc nie mam zbyt dużego doświadczenia, ale mam nadzieję, że jakoś to wszystko ogarnę. Liczę też, że mi pomożecie, odwiedzając mojego bloga i komentując posty. Interesuję się zwierzętami. Obecnie mam psa i kota, ale było ich dużo dużo więcej. W lato zamierzam kupić sobie nowego pieska. Jak chcecie się dowiedzieć czegoś więcej o mnie to zapraszam na mojego bloga....Do zobaczenia kochani... :)